2026-1 Nieuwe voorzitter aan het roer
Na ruim 10 jaar bestuurswerkzaamheden voor de SSRP, waarvan zes jaar als voorzitter, trad Ineke Verkaaik-Hogervorst december jongstleden terug. Zij overhandigde de voorzittershamer aan Pieter Eelkman Rooda, naar eigen zeggen een echte bootjesman met een warm hart voor het varend erfgoed.
Ineke Verkaaik Hogervorst, de scheidend voorzitter, heeft grote verdiensten gehad voor de SSRP, dankzij haar werd het Stamboek ook voor de 'buitenwereld' een zeer zichtbare club. Zij was onvermoeibaar als het ging om de representatieve kant van de functie en bracht bijvoorbeeld op de verjaardag van Prinses Beatrix persoonlijk bloemen naar Drakenstein om de Beschermvrouwe van het Stamboek te feliciteren - wat weer aandacht opleverde in de landelijke media. Ineke was ook de eerste vrouwelijke voorzitter van de SSRP en bracht een female touch' in; altijd was er wel een attentie uit 'haar stad' Gouda als prijs of blijk van waardering. Om het contact met de donateurs te verstevigen, bedacht zij bovendien de Nieuwsbrief 'Beretanden'. Ineke blijft bestuurlijk actief in de watersport; zij is voorzitter Roei- en Zeilvereniging Gouda (in de volksmond `de Goudse roei en zeil').
Hoofd en handen
Pieter Eelkman Rooda is overigens ook geboren en getogen in Gouda, maar tegenwoordig woon-achtig in Zeist. 'Ineke was min of meer mijn over-buurmeisje, maar ik had haar in geen veertig jaar meer gezien.' Reeuwijk was het plassengebied waar Eelkman Rooda leerde zeilen en hij doorliep er vrijwel alle houten eenheidsklassen. Daarnaast was er de Vrouwe Berber een Vollenhovense bol van mahonie met een lengte van 7,05 m waarop de jonge Pieter eindeloos te vinden was. Deze bol was overigens lokaal gebouwd op werf "De Waterlelie" in Reeuwijk.
Eelkman Rooda studeerde af als landbouwkundig ingenieur, een terechte keuze voor iemand die naar eigen zeggen niet kan 'zonder de directiekamer', maar ook heel graag met z'n handen werkt. 'Als kind droomde ik ervan om werfbaas te zijn.' Maar het liep toch anders en momenteel managed hij een groot bedrijf. Tussen zijn opdrachten om bedrijven te leiden door, ziet hij kans om langere tijd aan zijn boot te werken. Inmiddels is dat de vissermanaak LE85, die vier jaar geleden te koop lag bij Dirk Blom. Pieter stortte zich met partner Petra volledig op de refit van het schip. Wat dat betreft liep het wat uit de hand, zo heb ik zelf zes weken staan schilderen.' Om het schip veiliger en handzamer te maken werden fieren geïnstalleerd, banken in de kuip aangebracht en de mast van een contragewicht voorzien. 'Dat vind ik eigenlijk wel noodzakelijk als je in Friesland vaart.' Afgelopen winter werd een nieuwe motor geplaatst en wat eerder kreeg de aak een nieuw tuig.
Meer donateurs
De afgelopen tien jaar groeide het aantal dona-teurs van het Stamboek van 800 naar duizend, een hele prestatie, maar Eelkman Rooda ziet nog wel meer kansen. 'De donateurs zijn mensen die een schip hebben - overigens vermeldt het Stam¬boek ca. 2800 schepen - maar mensen die geen schip hebben, maar zich toch verbonden voelen met ons varend erfgoed, voor hen zouden we ook aantrekkelijk kunnen zijn.'
Pieter ziet het donateurschap als veel meer dan een bewijs van eigendom van varend erfgoed. 'Je hebt te maken met een heel ecosysteem; het onderhoud, de werven en dat in combinatie met alle verhalen rondom de schepen, maakt dat het prachtig is als je kunt varen in een schip dat bij een club als de SSRP hoort.' Als voorzitter heeft Eelkman Rooda, net als de voorzitters van andere behoudsverenigingen, een plaats binnen de overkoepelende Federatie Varend Erfgoed Nederland. Hij ziet dat niet als last, integendeel: 'Je merkt dat je onderdeel bent van een veel groter verhaal. Het varend erfgoed is veel groter dan de SSRP.' Pieter is al begonnen aan zijn eerste grote taak: een meerjarenplan, waartoe de stichting verplicht is vanwege de ANBI-status.
Interview door Arthur van 't Hof (Spiegel der Zeilvaart)
SdZ 2026 nr1 januari-februari - Nieuwe voorzitter aan het roer